Walt Disney Classics nr. 19: The Jungle Book

In 1966 overleed Walt Disney. Zijn dood kwam als een schok voor de wereld en ook voor velen in de Disneystudio. Want zelfs hier wisten de meeste mensen niet dat hij ziek was en waren druk bezig met het volgende project, The Jungle Book. Walt had zijn volle aandacht gericht op de animatiestudio, nadat The Sword in the Stone slechts een matig succes was gebleken. De dood van Walt kwam dus voor velen als een schok, maar toch moest de film afgemaakt worden. Het is wellicht wel door zijn dood dat The Jungle Book één van Disney’s meest bekende films werd.

TheJungleBook1

Het idee om The Jungle Book te verfilmen kwam bij Bill Peet vandaan, één van de Nine Old Men, en verantwoordelijk voor de scripts van de laatste animatiefilms die de studio had uitgebracht. Peet was al sinds de beginjaren een vertrouweling van Walt geweest. Na het tegenvallende resultaat van The Sword in the Stone besloot Walt zich weer met de animatieafdeling te bemoeien. De jaren daarvoor was hij voornamelijk bezig geweest met andere takken van het bedrijf, zoals Disneyland en de televisie-divisie. Maar nu besloot hij al zijn aandacht te richten op de animatiestudio. Toen hij het script van Peet bekeek, vond hij dit te donker en te serieus. Dit leidde tot een flinke confrontatie tussen Walt en Peet. Na een urenlange (zeer verhitte) discussie, verliet Peet in 1964 de studio om nooit meer terug te keren. Walt vroeg Larry Clemmons om een geheel nieuwe script te schrijven en gaf hem een versie van het boek van Rudyard Kipling, met de instructie het boek vooral niet te lezen. Clemmons maakte een bijna compleet nieuw script en behield slechts twee elementen uit het script van Peet: King Louie en het mensenmeisje aan het einde van het verhaal.

Nadat het script gevormd was, was het tijd voor de animatie. De animatoren werden verantwoordelijk gemaakt voor scènes in plaats van een personage, zoals dat bij latere animatiefilms zou gebeuren. Opnieuw gebruikte regisseur Wolfgang Reitherman eerder gemaakte animatie in deze film. Ze werden de dalmatiër-puppy’s gebruikt voor de animatie van de puppy’s van de wolven aan het begin van de film. En ook maakt de moeder van Bambi een cameo. Opnieuw werd er gebruik gemaakt van xerografie.

TheJungleBook2

De score van de film werd geschreven door George Burns, die op zijn beurt ook muziek uit eerdere Disneyfilms hergebruikte. Zo is er muziek uit Snow White and the Seven Dwarfs en uit Sleeping Beauty te horen. Terry Gilkyson schreef nummers voor de film, maar Walt vond dat zijn nummers te donker waren en vroeg de Sherman Brothers daarom om nieuwe nummers voor de film te schrijven. Slechts één nummer van Gilkyson bleef in de film: de Bare Necessities. De Sherman Brothers verwerkten ook een ongebruikt nummer van Mary Poppins in de film en hernoemde deze Trust in Me. Er waren plannen om The Beatles als gieren te laten zingen in de film en de vier gieren werden zelfs zo getekend dat ze op de Beatles leken. Maar uiteindelijk weigerde John Lennon aan de film mee te werken en ging de deal niet door.

TheJungleBook3

Ruim een jaar voordat de film in de bioscoop zou verschijnen, ging Walt Disney voor een oude polo blessure naar het ziekenhuis. Echter, na controle bleek dat hij longkanker had. Na verder onderzoek bleek dat het uitgezaaid was en de dokters gaven hem slechts zes maanden tot twee jaar te leven. Zijn linkerlong werd verwijderd. Walt ging nog enkele malen naar de studio, en nam afscheid van degene met wie hij daar werkte, al wisten zij niet dat hij zo ziek was. Op 15 december 1966, 10 dagen na zijn 65ste verjaardag, overleed Walt Disney en werd de studio een stuk leger.

WDD

Tien maanden na de dood van Walt Disney ging The Jungle Book op 18 oktober 1967 in première. De film werd met zeer goede kritieken ontvangen en werd in de lijn van films als Pinocchio en Cinderella geplaatst. Life Magazine schreef “the best thing of its kind since Dumbo, another short, bright, unscary and blessedly uncultivated cartoon.” En Time merkte op dat ondanks het afwijken van de boeken van Kipling “the result is thoroughly delightful…it is the happiest possible way to remember Walt Disney.” En ook het publiek omarmde de film direct en ging massaal naar de bioscoop, waardoor de film een flinke winst maakte. Het nummer The Bare Necessities werd zelfs voor een Academy Award genomineerd en er was zelf (tevergeefs) een actieve lobby gaande om de film te nomineren voor Best Picture.

The Jungle Book. Walt Disney’s laatste animatiefilm waar hij persoonlijk bij betrokken was. Het is één van de meest bekende animatiefilms van de studio en de personages zijn onvergetelijk. De muziek is nog net zo populair als de dag dat de film voor het eerst verscheen. Nummers als I Wanna Be Like You en The Bare Necessities worden nog volop gezongen. Ook in de themaparken is de film massaal terug te vinden. De figuren lopen rond of zijn in parades te zien. En ook zijn er verschillende restaurants met een Jungle Book thema. In 2003 kwam er zelfs een vervolg op The Jungle Book, waarin Mowgli terugkeert in de jungle om zijn vrienden te bezoeken. En volgend jaar zal er zelfs een live action verfilming komen van The Jungle Book, met invloeden van de animatieversie. En dat is een behoorlijke erfenis die Walt aan ons achter heeft gelaten.

Junglebook4

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s