Walt Disney Classics nr. 25: The Black Cauldron

The Black Cauldron (in Nederland bekend als Taran en de Toverketel) moest de Snow White and the Seven Dwarfs worden van de nieuwe generatie tekenaars van Disney. Een instant klassieker waar iedereen het nog jaren over zou hebben. Maar helaas ging het compleet mis met de 25ste animatiefilm van de studio en werd The Black Cauldron juist een film waar liever niemand het meer over heeft.

TheBlackCauldron1

Disney besloot in 1971 een optie te nemen op de filmrechten van de vijf boeken van de Chronicles of Prydain serie van de Britse auteur Lloyd Alexander. De boeken verhalen over de avonturen van de jonge varkenshoeder Taran in het fictieve rijk Prydain. De verhalen en de mythologie uit de boeken, die grotendeels gebaseerd zijn op die van Wales, vormden een uitstekende basis voor een animatiefilm. Bovendien ontstond er begin jaren ’70 steeds meer interesse in het fantasy-genre en Disney wilde maar al te graag hierop inspelen. Er was dus veel vertrouwen in het project. Zoveel zelfs dat er folder gemaakt werd met concept art van de film om nieuw talent aan te trekken. En nieuw, jong talent kwam ook naar de studio, want de oude garde van Walt was bijna allemaal klaar om met pensioen te gaan.

TheBlackCauldron2

Tot aan 1980 bleef de film in de pre-productie fase hangen. De oude tekenaars hadden een start gemaakt aan de productie, maar werden langzaam vervangen door de nieuwe garde. Echter, de regisseurs van de film konden het niet eens worden over het script van de film. De boekenreeks biedt een enorm aanbod van verhaallijnen, maar de regisseurs konden het maar niet eens worden over welk gedeelte van het verhaal te verfilmen. Het was in die tijd ook niet gebruikelijk dat er vervolgen gemaakt werden, dus besloot men diverse elementen uit de verschillende boeken te nemen en daar een script van te maken. Doordat het verhaal zo vaak veranderde, gebeurde het dikwijls dat tekenaars een scène toegewezen kregen die inmiddels allang uit het verhaal geschreven waren. Ook de art direction van de film bleef veranderen, doordat er telkens nieuwe tekenaars aan het project werkten. Op een gegeven moment werkten zelfs Tim Burton en John Lasseter aan de film. De gang van zaken binnen de studio zorgde voor onvrede bij een groep tekenaars. In 1979 verliet een grote groep tekenaars daarom de studio en liet een gat achter, dat gevuld moest worden door nog meer beginnende tekenaars.

TheBlackCauldron4

Toen de film in 1980 eindelijk volwaardig in productie genomen werd, had men toch het volste vertrouwen in de film. Er werd zelfs besloten om de film uit te brengen in 70 mm formaat. Hierdoor moesten er grotere tekeningen gemaakt worden, net zoals bij Sleeping Beauty in 1959 het geval was. Het probleem was dat een hoop achtergronden al gemaakt waren en nu aangepast of opnieuw gemaakt moesten worden. Tijdens de productie van The Black Cauldron werd een nieuw systeem (APT) ontwikkeld dat de inktlijnen op een mooiere manier op de cells kopieerde. Echter het systeem werkte niet goed doordat de lijnen langzaam vervaagden en men besloot het oude xerografie systeem in de meeste gevallen te handhaven. Men besloot ook computer animatie toe te passen in de film. De special effects afdeling had hiermee al wat testen gedaan bij een andere project dat de studio in productie had, Basil of Baker Street. Toen Joe Hale, de producent van The Black Cauldron, die resultaten zag, besloot hij dat er in zijn film ook computer animatie moest komen. Onder andere de effecten van de toverketel en de gouden bubbel van prinses Eilonwy werden door de computer gemaakt. Er waren ook plannen om holografische effecten bij de film in de bioscoopzalen te voegen en dan met name bij de scène waarin de toverketel tot leven kwam. Echter, deze effecten waren niet haalbaar en peperduur.

TheBlackCauldron3

De productie van The Black Cauldron kwam in 1982 plots stil te liggen door een staking binnen de studio. De staf van de film was al minimaal en met de staking liep de productie een nog grotere vertraging op. Toen de staking na tien weken eindelijk over was, sloeg paniek toe binnen de studio. Iedereen die een penseel vast kon houden, werd aan het werk gezet om de tekeningen af te maken. The Black Cauldron moest met de kerst van 1984 in de bioscoop verschijnen. Maar opnieuw begon het te rommelen binnen de studio. Na een staking, volgde er nu een turbulente tijd voor het management van de studio. De schoonzoon van Walt, Ron Miller, kreeg te maken met ontevreden aandeelhouders en er volgde zelfs een vijandige overnamebod op de studio. Het was Roy Disney Jr., de neef van Walt, die er uiteindelijk voor zorgde dat het overnamebod werd afgeslagen. Maar hiermee werd ook Ron afgezet en kwam er een nieuw management: Michael Eisner, Frank Wells en Jeffrey Katzenberg. De laatste kreeg de filmstudio’s onder zijn hoede.

TheBlackCauldron5

Jeffrey Katzenberg had totaal geen ervaring met animatie toen hij bij Disney aan de slag ging. Eén van de eerste dingen die hij deed, was het bekijken van The Black Cauldron. Hij haatte de film. Zelfs zo erg dat gehele scènes geknipt moest worden en nieuwe snel gemaakt en toegevoegd werden. Het was inmiddels wel duidelijk dat de film compleet de weg was kwijt geraakt. Na één van de previews in de Disney studio verlieten tientallen boze ouders met hun huilende kinderen de studio De film was te eng en grafisch. Katzenberg knipte bijna al die scènes uit de film. Producent Joe Hale haalde op het laatst in pure wanhoop Disney-baas Michael Eisner erbij om Katzenberg ervan te weerhouden nog meer te knippen uit de film.

Op 24 juli 1985 kwam The Black Cauldron eindelijk uit in de bioscoop. De kritieken die volgden waren niet goed. Ze waren zelfs ronduit slecht. Alleen de technische aspecten van de film konden de goedkeuring dragen, maar de rest van de film werd gewoonweg met de grond gelijk gemaakt. Het zwakke verhaal, de vlakke personages en de bij vlagen matige animatie viel niet goed. Ook het publiek liet de film links liggen. Dit had mede te maken met het feit dat dit de eerste film van Disney in de VS was die een “parental guidance” rating kreeg. De kosten van The Black Cauldron waren door de jaren heen opgelopen tot zo’n $44 miljoen en was daarmee de duurste (animatie)film tot dan en leverde een fiks verlies voor de studio op. Dat jaar leverde een re-release van 101 Dalmatians meer op voor de studio en werd hun prestige project met gemak verslagen door de Care Bears film.

WaltDisneyPictures

The Black Cauldron. De film waar alles, maar dan ook echt alles, is misgegaan. Na de release verdween de film al snel uit beeld. Het duurde zelfs 13 jaar voordat Disney eindelijk de beslissing nam om de film opnieuw te laten zien Inmiddels had de film een ware cult status gekregen. The Black Cauldron was de eerste animatiefilm van Disney die het nieuwe logo met kasteel op een blauwe achtergrond gebruikte. Tot 1993 was er in de Magic Kingdom een restaurant dat Gurgi’s Munchies and Crunchies heette. En tot 2006 maakte de Horned King een opwachting in Cinderella’s Castle Mysterie Tour. Na de flop van The Black Cauldron dreigde opnieuw sluiting voor de studio, maar mede dankzij Roy Disney Jr. bleef zij open en gloorde zelfs een nieuwe Disney Renaissance aan de horizon.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s