Walt Disney Classics nr. 30: Beauty and the Beast

Het werd de allereerste animatiefilm ooit die een Academy Award nominatie kreeg voor Best Picture. Het werd één van de meest bejubelde films aller tijden. En het werd één van Disney’s meest bekende films ooit. A tale as old as time. De film is natuurlijk Beauty and the Beast.BeautyAndTheBeast1

De film is gebaseerd op het Franse sprookje La Belle et La Bête en het was Walt Disney die in de jaren ’30 en ’50 verschillende keren probeerde het juiste script te maken voor een verfilming van het sprookje. Maar uiteindelijk belandde het verhaal telkens weer op de plank. Uiteindelijk werd het sprookje eind jaren ’80 weer tevoorschijn gehaald. Het management van Disney had een tweede animatiestudio in Londen geopend voor de productie van Who Framed Roger Rabbit? En Beauty and the Beast werd hun tweede project. Als producent werd Don Hahn aangesteld en als regisseur Richard Purdum. Op aanraden werd ook Linda Wooverton betrokken als screenwriter. Dit was de eerste keer dat een screenwriter werd aangesteld voor een animatiefilm van Disney. In 1989 was de eerste versie van de film op storyboard klaar. Maar studiobaas Jeffrey Katzenberg vond er niets aan en men kon opnieuw beginnen. Purdum hield de eer aan zichzelf en nam ontslag. Katzenberg vroeg John Musker en Ron Clements, die net groot succes hadden geboekt met The Little Mermaid, maar zij weigerden omdat de productie van die film hen had uitgeput. Uiteindelijk werden de nieuwkomers Kirk Wise en Gary Trousedale aangesteld voor de regie. Ook vroeg Katzenberg het duo Alan Menken en Howard Ashman, die de muziek voor The Little Mermaid hadden gemaakt en nu bezig waren met Aladdin, om dit ook voor Beauty and the Beast te verzorgen. Er was echter één probleem. Howard Ashman was ernstig ziek en stervende. Disney besloot daarom de productie van Londen naar New York, waar Ashman woonde, te verhuizen. Zo kon hij toch betrokken worden bij de productie.

Doordat er twee jaar verspild was, kreeg het team de moeilijke taak om de film binnen twee jaar te maken. Daarbij kwam kijken dat er vanuit verschillende plaatsen in de VS gewerkt werd aan de film. Het merendeel van de animatie werd in de Disney Animation Studio gemaakt, die op dat moment tijdelijk van Burbank naar Glendale was verhuisd. Maar ook vanuit Walt Disney World werd animatie geleverd. Met name de scène van Be Our Guest werd hier gemaakt. En ook vanuit New York, waar Ashman verbleef, werd er druk aan de film gewerkt. Om de film een Broadway gevoel te geven, werden er ervaren Broadway acteurs gecast voor de film zoals Angela Lansbury en Jerry Orbach. Oorspronkelijk wilde Disney Jodi Benson, die eerder de stem van Ariël insprak, ook voor de rol van Belle. Maar op aanraden van Ashman, kozen ze voor een actrice met een volwassenere stem en kwamen ze bij Paige O’Hara uit. In New York werden de liedjes en de stemmen opgenomen om vervolgens bij de animatie uit Glendale gevoegd te worden. Tussendoor werd er nogal eens wat veranderd. Zo zou oorspronkelijk Maurice aan tafel zitten tijdens het nummer Be Our Guest en niet Belle. Ook was oorspronkelijk Human Again gepland voor de film, maar deze showstopper werd uiteindelijk vervangen door het wat rustigere Something There.

Beauty and the Beast werd de tweede film, na The Rescuers Down Under, die gebruik zou maken van het CAPS systeem. Oorspronkelijk waren het management tegen het gebruik van computer animatie in de film. Maar naarmate de techniek verbeterde, gaven ze toch toestemming het te proberen. Computer animatie werd gekoppeld aan het CAPS systeem en gebruikt voor de dansscène in de balzaal. Het resultaat was verbluffend en het management was overtuigd om meer te investeren in computer animatie. Naarmate de film vorderde, werd het studiomanagement er steeds meer bewust van, dat deze film zeer succesvol kon worden. Terwijl de film nog volop in productie was, overleed Howard Ashman op 14 mei 1991. Hij zag nooit de uiteindelijke versie van de film. Beauty and the Beast werd uiteindelijk ook aan hem opgedragen en aan het einde van de film is te lezen: “To our friend, Howard, who gave a mermaid her voice, and a beast his soul. We will be forever grateful. Howard Ashman: 1950–1991.”

Op 29 september 1991, twee maanden voor de officiële première, werd een “work in progress” versie van Beauty and the Beast vertoond op het New York Film Festival. Slechts 70% van de animatie was klaar, maar het resultaat mocht er zijn. De film verdiende een minutenlange staande ovatie van de toeschouwers. Uiteindelijk ging de film officieel op 13 november 1991 in Disney’s eigen El Capitan Theater in Hollywood in première. In 1992 werd de film ook op het Cannes Film Festival vertoond. De film kreeg unaniem positieve kritieken van de pers. “Beauty and the Beast reaches back to an older and healthier Hollywood tradition in which the best writers, musicians and filmmakers are gathered for a project on the assumption that a family audience deserves great entertainment, too.” volgens Roger Ebert van de Chicago Sun-Times. En The Washington Post schreef: “A delightfully satisfying modern fable, a near-masterpiece that draws on the sublime traditions of the past while remaining completely in sync with the sensibility of its time.” Het publiek kwam ook massaal naar de bioscoop en Beauty and the Beast werd al snel de meest succesvolle animatiefilm van Disney, een titel die een paar jaar geleden nog naar The Little Mermaid was gegaan. Het succes van de film werd dan ook beloond tijdens het filmprijzen seizoen. Beauty and the Beast werd de eerste animatiefilm ooit die een Golden Globe won voor Musical or Comedy. En de film verdiende zes Academy Award nominaties, waaronder voor Best Picture, iets dat ongekend was. Uiteindelijk won de film de Oscar voor Best Song (Beauty and the Beast) en Best Score.

Beauty and the Beast. Eén van Disney’s mooiste en beste animatiefilms ooit. Het succes van de film is tot op de dag van vandaag te merken. De film werd de eerste waar Disney een Broadway musical van maakte. Later zou dit ook gebeuren bij The Lion King, The Little Mermaid, Tarzan, Mary Poppins en Aladdin. De film werd in 2002 opnieuw uitgebracht en dit keer was het lied Human Again toegevoegd. Ook verscheen er een vervolg dat zich middenin het verhaal rond kerst afspeelde. De figuren uit de film zijn ook regelmatig in de Disney parken wereldwijd te bewonderen. In New Fantasyland van de Magic Kingdom in Florida is er zelfs een gedeelte nagebouwd uit de film, waarin je het dorp maar ook het kasteel van de prins kan bezoeken. Belle is één van de Disney prinsessen, die wereldwijd zeer succesvol is. In 2017 zal er zelfs een live action versie van de film uitkomen, met onder andere Emma Watson als Belle, Dan Stevens als Beast, Luke Evans als Gaston en Ewan McGregor, Ian McKellen en Emma Thompson als Lumière, Cogsworth en Mrs Potts. Een tale as old as wine, maar wel een tale waar we geen genoeg van kunnen krijgen.

 

 

 

 

Advertenties

One thought on “Walt Disney Classics nr. 30: Beauty and the Beast

  1. Nou is Belle en het Beest (1991), na Peter Pan (1953), Assepoester (1950) en Sneeuwwitje (1937), bij mij de meest geliefste Disney-tekenfilm. Belle was in dit verhaal erg leergierig en avontuurlijk wat de meeste inwoners in haar dorp nogal raar vonden en sommigen werden, omdat zij een zogenaamde gekke vader zou hebben, jammer genoeg hier iets te extreem door.
    Nou was Gaston bij mij al niet zo populair om zijn verwaandheid en zijn gezicht dat (net als bij het Beest) zowel schoon- als lelijkheid bevat zoals een Januskop en Belle wist zelfs een keer de stalkende jager, toen hij haar ongevraagd tot een huwelijk wilde dwingen, in een diepe modderpoel vol varkens te gooien!
    Nou is het natuurlijk ook zo dat Disney-prinsessen en andere helden of heldinnen niet al te veel geluk mogen hebben omdat ze anders te saai en ongeloofwaardig overkomen en ik trof ooit op Nieuwjaarsdag 2013 op een site van DeviantART (een Engelstalige internet-community) een afbeelding van Belle en Gaston aan waar ikzelf, en vele tientallen andere mensen die er in het Engels op reageeerden, hartelijk om moest lachen en mijn somberheid verdreef!
    Op deze afbeelding reed Gaston op een donkere avond door een bos heen op zijn sterke paard, was hij aan het zingen en keek hij ontzettend blij en daar had Gaston toen alle redenen voor! Want voor hem op het zadel lag namelijk Belle en zij was gekneveld, haar handen waren op haar rug gebonden en haar armen tegen haar lichaam aan! Ze leek heel erg boos te kijken daar ze namelijk niet echt op een “romantische” wijze werd vervoerd en ze wenste dat Gaston zweeg met zijn liedje waarmee hij aangaf dat Belle zijn “gast” zou wezen. Bovendien was het achterwerk van Belle iets omvangrijker dan in de tekenfilm en het leek net alsof Belle bij Gaston over de knie was genomen en hij haar een flink pak voor haar broek ging geven! En Belle had ongetwijfeld vast ook veel liever een langdurige portie billenkoek van Gaston gehad dan dat hij een liefdeloos huwelijksfeest met hem aanging met als afloop een heerlijke bruidstaart!
    Deze afbeelding is te zien op ‘Belle reluctant guest’ van DeviantART.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s